Inkomen

In de oude economie

Als je wereldwijd kijkt naar inkomens, dan zie je een verschrikkelijke onbalans: er bestaat een klein aantal mensen dat zoveel materieel goed tot hun beschikking heeft, dat je je afvraagt wat hun belang daar eigenlijk precies bij is en waarom ze dat in stand houden. Beseffen ze niet dat er veel andere, gelijkwaardige mensen leven, die helemaal niets hebben en daardoor ook niet in staat gesteld worden om zich te ontwikkelen? Vaak zie je ook dat deze mensen zijn opgesloten in hun privileges of de angst dat alles weer wordt afgepakt. In wezen leven ze niet in vrijheid. En er zijn nog steeds heel veel mensen die dagelijks moeten vechten om te overleven zo weinig bezitten dat ze elke dag moeten vechten om te overleven: gezond eten, schoon water, onderdak, onderwijs, vervoer is voor hen allesbehalve vanzelfsprekend. Werk levert weinig op en werkgevers vragen het uiterste van je Er zijn gelukkig ook veel mensen die leven in een situatie dat er genoeg is van alles en die hun verlangen kunnen leven, maar ook zij moeten voorzichtig zijn, want als hen iets overkomt, lopen ze toch nog het risico alles kwijt te raken en terug te moeten in de ‘overlevingsstand’.

De overlevingsstand dwingt je in een focus om het gebrek aan te vullen en het is bewezen dat dat funest is voor je talenten en je ontwikkelingsmogelijkheden.

In de nieuwe economie

In de nieuwe economie wordt gezorgd dat iedereen op aarde een solide basis heeft. Voor iedereen, niemand uitgezonderd genoeg inkomen om te kunnen eten, wonen, kleden. Hiervoor hoef je niet te werken. Prettige bijkomstigheid: de waarde van arbeid wordt hierdoor sterk verhoogd. Er zijn genoeg voorzieningen die het mogelijk maken om goedkoop of gratis gebruik te maken van infrastructuur (materieel en virtueel) onderwijs, gezondheidszorg en openbaar vervoer.

Een hoog inkomen is mogelijk natuurlijk als je dat wilt en je daarvan geniet, maar dit is wel aan een riant maximum gebonden. Alles daarboven sta je met liefde af aan de gemeenschap.

.